Sosyalii ile beraber yazdık.😊👇



..



“9/C’NİN BÜYÜK İDDİASI”
Komedi Tiyatro Metni
Karakterler
Serçe → Çok konuşan, anında parlayan öğrenci
Martı → Sınıfın mizah makinesi
Kadir → Mantıklı ama bazen beklenmedik yorum yapan
Efe → Enerji patlaması yaşayan öğrenci
Songül → Düzeni seven, lafını sakınmayan
Vecd → Sessiz ama tek cümlede herkesi susturan
Rukiye Hoca
Ahmet Hoca
Ergün Hoca
Öğrenciler
1. SAHNE
(Mevlana Anadolu Lisesi – 9/C sınıfı)
(Sınıf aşırı gürültülüdür. Efe sıranın üstünde kalem çevirirken düşürür.)
Efe:
Oğlum bu kalem fizik kurallarına karşı geliyor.
Martı:
Senin derslerle aran zaten karşılıklı.
(Sınıf güler.)
(Serçe aynaya bakarak saçını düzeltir.)
Songül:
Hayırdır Serçe, kimseye mi yazıyorsun?
Serçe:
Yok ya.
Martı:
Bu çocuk sabah saçına bizden çok zaman ayırıyor.
Efe:
Ben sabah yüzümü zor görüyorum.
Kadir:
Senin yüzün zaten “uyku modu”nda geziyor.
(Sınıf kahkaha atar.)
(Zil çalar. Rukiye Hoca içeri girer.)
Rukiye Hoca:
Bu sınıf neden lunapark gibi?
Martı:
Hocam eğitimde eğlence modeli.
Rukiye Hoca:
Eğlenin ama birbirinizi kırmadan.
(Serçe sırada dönerken ayağı takılır.)
Serçe:
Aaa—
(Tam küfür edecek gibi olur.)
(Songül gözlerini kısar.)
Songül:
Devam et bakalım… tost hazır.
(Serçe aniden susar.)
Serçe:
…Aaa canım yandı sadece.
(Sınıf alkışlamaya başlar.)
Efe:
Karakter gelişimi!
2. SAHNE
(Koridor)
(Martı ve Efe yürürken Ahmet Hoca gelir.)
Ahmet Hoca:
Neden bağıra bağıra konuşuyorsunuz?
Martı:
Hocam Efe fısıldayınca modem sesi çıkıyor.
Efe:
Benim ses fabrika çıkışlı böyle hocam.
(Ahmet Hoca güler.)
(O sırada Serçe yanlışlıkla kapıya çarpar.)
Serçe:
Offf ya…
(Herkes Serçe’ye döner.)
Efe:
Küfür gelecek dikkat!
Martı:
3… 2… 1…
(Serçe derin nefes alır.)
Serçe:
Kapıyla aramızda fikir ayrılığı yaşandı.
(Sınıf kahkahaya boğulur.)
Ahmet Hoca:
Bakın işte… İnsan komik olmak için kötü konuşmak zorunda değil.
3. SAHNE
(Kantin)
(Efe tost sırasındadır.)
Efe:
Abi önümdeki 14 kişi neden aynı anda acıkmış?
Martı:
Çünkü teneffüs var Einstein.
(Songül telefonuna bakar.)
Songül:
Bir deney yapalım mı?
Kadir:
Ne deneyi?
Songül:
Bugün kimse küfür etmeyecek.
(Herkes susar.)
Efe:
İmkânsız görev.
Martı:
Görev adı: Ölümüne Medeniyet.
(Sınıf güler.)
Serçe:
Tamam lan—
(Durur.)
…Tamam arkadaşlar.
(Herkes şok olur.)
Martı:
Oğlum işlemci yanıyor bunun.
4. SAHNE
(Bahçe)
(Efe top sektirirken top Songül’e gelir.)
Songül:
Kafama gelseydi var ya—
Martı:
Sen de tost ısmarlardın.
(Vecd bankta oturmuş onları izliyordur.)
Vecd:
İnsanlar neden küfrediyor biliyor musunuz?
(Herkes döner.)
Efe:
Sen konuşunca belgesel anlatıcısı gibi oluyor.
Vecd:
Çünkü bazen kelime bulamıyorlar.
(Kısa sessizlik.)
Kadir:
Harbi mantıklı.
Serçe:
Ben galiba sinirlenince direkt ağzıma geleni söylüyordum.
Songül:
Şimdi?
Serçe:
Şimdi düşünüyorum biraz.
Martı:
Vay… Evrim geçirmiş.
5. SAHNE
(Sınıf)
(Ergün Hoca tahtaya yazı yazmaktadır.)
Ergün Hoca:
İletişim sadece konuşmak değildir çocuklar. Nasıl konuştuğunuz da önemlidir.
Efe:
Hocam bazılarımızın ağzı turbo motorlu.
Ergün Hoca:
Kontrol etmeyi öğrenin o zaman.
(Martı aniden Serçe’ye döner.)
Martı:
Lan—
(Durur.)
Pardon… “Sayın Serçe.”
(Sınıf kahkahadan kırılır.)
Serçe:
Bir daha öyle dersen yok y—
(Durur.)
…yani ayıp olur.
Songül:
Sınıf topluca medeniyet kursuna gitmiş gibi.
Kadir:
Başarıyoruz galiba.
(Vecd ayağa kalkar.)
Vecd:
Kelimeler alışkanlık olur. Ama insan isterse alışkanlığını değiştirebilir.
6. SAHNE
(Final – sınıf)
(Rukiye Hoca sınıfa girer.)
Rukiye Hoca:
Bu hafta sizi şaşkınlıkla izliyorum.
Martı:
Hocam artık premium konuşuyoruz.
Efe:
Reklamsız sürüm.
(Sınıf güler.)
Rukiye Hoca:
Peki ne değişti?
(Serçe ayağa kalkar.)
Serçe:
Hocam… Önceden küfür edince havalı olduğumuzu sanıyorduk.
Kadir:
Ama sadece alışmışız.
Songül:
Şimdi insanlar birbirini daha az kırıyor.
Martı:
Bir de tost masrafı düştü.
(Sınıf kahkaha atar.)
(Rukiye Hoca gülümser.)
Rukiye Hoca:
Demek ki insan isterse değişebiliyormuş.
(Vecd son kez konuşur.)
Vecd:
Bazen insanın büyüdüğü yer boyu değil… kullandığı kelimelerdir.
(Işıklar kapanır.)
SON